صفحه اصلی / آرشیو مطالب / بازگشت پژوهشگاه

بازگشت پژوهشگاه

بازگشت پژوهشگاه به تهران

به نام خدا

خبر مسرت­بخش مبني بر وجود اراده و خواستی در مجموعۀ سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري در مورد بازگشت دگربارۀ پژوهشگاه آن سازمان به تهران، نشانۀ تصميمي است بس ارزشمند و از سر خردورزي كه اميد است تحقق عملي آن التيامي باشد بر تن رنجور و نحيف یگانه نهاد بازماندۀ پژوهشي در حوزۀ تشکیلات رسمی ميراث فرهنگي كشور. فعالان این حوزه به ياد دارند كه در گذشته­اي نه چندان دور جریانی خردگریز و پژوهش­ستيز در سازمان ميراث فرهنگي ريشه دوانیده بود كه هيچ اعتقادي به پژوهش، پژوهشگر و پژوهشگاه نداشته و فقط نگاهي ابزاري و توجيه­گرانه را نسبت به اين مركز مهم اعمال مي­نمود. از اين رو با حركتي بس شتابزده و غير كارشناسي اقدام به انتقال ناحق يا به بیانی شفافتر فروپاشي پژوهشگاه و آوارگي و بي­ سروساماني اعضاي هيأت علمي و كارشناسانش نمود. اين حركت نه تنها انسجام و ساختار اداري پژوهشگاه را برهم زد و اندك فعاليتهاي پژوهشي آن را نیز به­ کلی به تعطیلی کشانید (حرکتی که عوارضش تا ساليان متمادي بر جاي خواهد ماند) بعضاً تأثيرات نامطلوب عمیقي را بر ساختار زندگي و روابط خانوادگي برخي از کارکنان شريف اين نهاد فرهنگی نيز برجاي گذاشت.

اهل انديشه واقفند كه وجود مركزی پژوهشي در دل دستگاهی اجرايي و حاكميتي مي­تواند و می­باید به مثابۀ مغز و چشم آن دستگاه عمل كند. از اين رو بايسته است كه مديران انديشه­ ورز نهايت تلاش خود را در تقويت و حمايت از چنين مراكزي كه مي­توانند بهترين اتاق فكر و مركز مشاوره براي تصميم­ سازي باشند، به­ عمل ­آورند. اهميت اين امر به­ ويژه در سازماني كه ضرورتاً تمامی وظایف حاکمیتی و طرحهای اجرایی آن می­ بایست بر پایه پژوهش باشد، صد چندان خواهد بود. بر اين اساس تصميم شايسته و ارزشمند رياست محترم سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري مبني بر بازنگري در تصميم پيشين يا بهتر بگوئيم اراده به باز­ زنده­ سازي پژوهشگاه، نشان از درایت و آگاهي عمیق ايشان نسبت به جايگاه و اهميت اين مركز علمي در پيشبرد اهداف كلان سازمان دارد.

انجمن علمي باستان­شناسي ايران ضمن ارج نهادن و حمايت كامل از اين اقدام ارزشمند، اميد آن دارد تا با پشتیبانیهای بي­ دريغ و تمام عيار و دلسوزانۀ رياست محترم سازمان از پژوهشگاه و با تكيه بر شايسته­ سالاري و تخصص­ گرايي در امر انتصاب مديريتهاي كلان پژوهشگاه و پژوهشكده­ ها و تقویت روحیۀ وحدت و همدلي در میان همكاران، دگرباره شاهد پژوهشهاي ارزنده و فاخري در حوزه­ های مختلف ميراث فرهنگي باشيم. شايان ذكر است كه خانوادۀ ميراث هرگز فعاليتهاي سترگي كه توسط اعضاي زحمتكش پژوهشگاه در گذشته نه چندان دور كه به رغم تمامي محدوديتهاي مالي و فشارهاي روزافزون اعمال شده از سوی جریان پژوهش­ ستیز حاکم بر سازمان به مرحله اجرا در آمد را هرگز از ياد نخواهد برد و در حافظۀ تاريخي خود ثبت خواهد کرد. بي­ ترديد با توجه به سوابق پيشين، احيای مجدد پژوهشگاه مي­تواند اميد به انجام كارهاي بهتر و بیشتر در حوزۀ ميراث فرهنگي را در آينده نزديك در قلب دلسوزان ميراث اين آب و خاك بارور سازد.

كلام آخر آنكه مصائب تلخي كه طي دو سه سال اخير بر  پژوهشگاه رفت، مسئوليت یك یك اعضا و مديران و دست­ اندركاران اين نهاد علمي را در جهت  بقا و تداوم حيات عزتمندانه صدچندان مي­سازد. بي­ ترديد توجه و عمل به وفاق، همدلي و پرهيز از هرگونه انحصارطلبي و افزايش تعامل و همكاري با دانشگاهها و دیگر مراكز علمي و پژوهشي داخلي و خارجي و پژوهشگران بخش خصوصي و بهره­ مندی از تمامی ظرفیتهای موجود در کشور به ­ویژه تجربیات ارزشمند پیشکسوتان، مي­تواند در حفظ شأن، تعالی جايگاه و اثرگذاري پژوهشگاه نقش به­ سزايي داشته باشد. به اميد آن روز.

روابط عمومی انجمن علمی

باستان­شناسی ایران

پاسخ دهید